در گوگل محبوب کنید :
تبلیغات شما در اینجا
جامعه مجازی داروسازان ایران

لطفا قبل از طرح سوال ابتدا در انجمن جستجو نماييد، شايد سوال شما قبلا پاسخ داده شده است. براي همكاري در مديريت تالارها به مديريت پيام بدهيد. كساني كه زحمت مي كشند و پاسخ سوالات اعضا را مي دهند لطفا رفرنس را بيان نمايند

نمایش نتایج: از 1 به 1 از 1

موضوع: داروهای ضد باکتری

  1. Top | #1

    عنوان کاربر
    کاربر عضو
    تاریخ عضویت
    Feb 2013
    شماره عضویت
    15
    نوشته ها
    34
    تشکر ها
    32
    از این کاربر 15 بار در 13 ارسال تشکر شده است.

    داروهای ضد باکتری

    جامعه مجازی داروسازان ایران
    پنی سیلین جی سدیم یا پتاسیم، پنی سیلین جی پروکائین (Omnacillin)، پنی سیلین جی بنزاتین (Penadur)، پنی سیلین وی (Vicillin)، کلوگزاسیلین (Orbenin)، نفسیلین، آمپی سیلین(Binotal, Pentrexyl) ، آموکسی سیلین (Amoxil)، کاربنی سیلین (Pyopen)، پی پراسیلین و کوآموکسی کلاو (Augmentin)

    فارماکوکینتیک- پنی سیلین ها آنتی بیوتیک های باکتریسیدی هستند که جذب متغیری از راه گوارشی دارند. پنی سیلین جی و نافسیلین در محیط اسیدی معده ناپایدار بوده و غیر فعال می شوند. بهمین جهت مصرف خوراکی آن ها ارزش درمانی ندارد و بصورت تزریقی ارائه می شوند. جذب اغلب پنی سیلین ها (بجز آموکسی سیلین) توسط غذا تحت تاثیر قرار می گیرد اما جذب پنی سیلین وی بمقدار خیلی کمی کاهش می یابد. این داروها بطور گسترده ای در اغلب مایعات بدن، بافت ها و استخوان منتشر می شوند، ولی نفوذ آنها به درون سلول ها، چشم و مننژ سالم ضعیف است. التهاب مننژ باعث افزایش نفوذ می گردد اما غلظت CSF آنها از حدود 5% غلظت پلاسمایی بیشتر نمی شود. پنی سیلین ها به مقادیر کمی متابولیزه شده (بجز نافسیلین) و عمدتا بصورت دست نخورده از طریق کلیه (تصفیه گلومرولی و ترشح لوله ای) دفع می شوند. پی پراسیلین عمدتا از راه صفراوی و کلیوی دفع شده و در بیماران با عیب شدید کار کلیه می تواند بدون خطر مصرف شود. دفع کلوگزاسیلین نیز کمتر تحت تاثیر قرار می گیرد زیرا این دارو نیز از صفرا دفع شده و متابولیزه می شود. نیمه عمر اغلب پنی سیلین ها کوتاه (کمتر یا مساوی 4/1 ساعت) است.
    کلاوولانیک اسید نزدیک به 50% متابولیزه می شود و جذب آن در مصرف همراه با غذا افزایش می یابد.

    موارد مصرف
    پنی سیلین جی- عفونت های پنوموکوکی دستگاه تنفسی فوقانی، فارنژیت، آرتریت، مننژیت و آندوکاردیت استرپتوکوکی، عفونت های بیهوازی (تنفسی، دندانی و آبسه های مغزی)، عفونت های مننگوکوکی، دیفتری، سیاه زخم، آکتینومیکوز، عفونت های کلوستریدیایی (بوتولیسم، گاز گانگرن و کزاز)، تب گزش موش صحرایی، عفونت های لیستریایی، باد سرخ (erysipeloid)، عفونت های فوزواسپیروکتی و سیفلیس.
    آمینوپنی سیلین ها- عفونت های مجرای گوارشی (تیفوئید و شیگلوز)، دستگاه ادراری-تناسلی و تنفسی ناشی از ارگانیسم های حساس (اشریشیا کولی، پروتئوس میرابیلیس و هموفیلوس آنفولانزا)، عفونت های گوش میانی (فقط آموکسی سیلین)، سپتی سمی (فقط آمپی سیلین تزریقی) و عفونت های بافت نرم ناشی از باکتری های حساس. این داروها بر علیه هموفیلوس آنفولانزا، اشریشیا کولی، پروتئوس میرابیلیس، سالمونلا و شیگلا موثرند.
    پنی سیلین های مقاوم به پنی سیلیناز- عفونت های پوستی و تنفسی (فوقانی و تحتانی) ناشی از استافیلوکوک ها. این داروها فقط در عفونت های استافیلوکوکی تولید کننده پنی سیلیناز ارزشمندند. مصرف این داروها در عفونت های حساس به پنی سیلین جی توصیه نمی شود زیرا در این موارد اثر بخشی آن ها کمتر از پنی سیلین جی می باشد.
    پنی سیلین های ضد پسودومونا- این داروها شامل کاربنی سیلین و پی پراسیلین بوده و داروهای مهمی در درمان بیماران با عفونت های شدید ناشی از باکتری های گرم منفی می باشند.
    کاربنی سیلین بر علیه سویه های پسودوموناس آئروژینوزا و بعضی سویه های ایندول مثبت گونه های پروتئوس، که به آمپی سیلین و همگروه هایش مقاومند، فعال است. این دارو در عفونت های مجرای ادراری تناسلی، عفونت های داخل شکمی، تنفسی، پوستی و سپتی سمی ناشی از ارگانیسم های حساس از جمله پسودومونا، پروتئوس، اشریشیا کولی و هموفیلوس آنفولانزا مصرف می شود. کاربنی سیلین به دو شکل خوراکی و تزریقی ارائه می شود. شکل خوراکی این دارو استر ایندانیل سدیم کاربنی سیلین است که به اسید معده مقاوم بوده و برای مصرف خوراکی مناسب است. شکل خوراکی این دارو غلظت پلاسمایی نسبتا کمی ایجاد می کند و فقط برای درمان عفونت های دستگاه ادراری ناشی از گونه های پروتئوس ( بجز پروتئوس میرابیلیس) و پسودوموناس آئروژینوزا ارزشمند است.
    پی پراسیلین ضمن دارا بودن اثر گسترده تر بر علیه اغلب سویه های پسودومونا، بر علیه آنتروباکترها، کلبسیلا و بسیاری از گونه های باکتروئیدها نیز فعال است. این دارو در همان موارد مصرف کاربنی سیلین بعلاوه عفونت های استخوان و مفصل مصرف می گردد و به شکل تزریقی عرضه می گردد.
    کلاوولانیک اسید بتالاکتاماز تولید شده توسط هموفیلوس آنفولانزا، اشریشیا کولی، نیسریا گونوره، سالمونلا، شیگلا، استافیلوکوک، کلبسیلا، لژیونلا و باکتروئید تاژک دار را خنثی می کند اما بر روی بتالاکتاماز تولید شده توسط پسودومونا و آنتروباکتر، سراتیا، مورگانلا، سیتروباکتر و گونه های آسینتوباکتر موثر نیست.

    عوارض جانبی
    عارضه جانبی شایع پنی سیلین ها حساسیت مفرط است که به دو شکل بروز می کند: 1- حساسیت فوری که در کمتر از 5/0% افراد بروز می کند و شامل آنافیلاکسی (با احتمال مرگ ناگهانی)، کهیر و آنژیوادم است و در افراد با سابقه آسم یا تب یونجه یا حساسیت های دیگر بیشتر است. 2- حساسیت تاخیری که در 8% بیماران ایجاد می شود و شامل بیماری سرمی و دانه های پوستی است و بعد از 7 تا 10 روز از شروع درمان بروز می کند.
    سمیت CNS با علائم رخوت، تحریک پذیری، توهمات و تشنج با دوز بالای این داروها ممکن است بروز کند. این عوارض معمولا با مصرف وریدی این داروها در بیماران با عیب کار کلیه ایجاد می شود.
    گلومرولونفریت حاد با منشا ایمونولوژیک ممکن است بروز کند ولی معمولا برگشت پذیر است.
    آنمی، آنمی همولیتیک و کاهش اجزای خونی نیز ممکن است بروز کند. لکوپنی با نفسیلین بیشتر اتفاق می افتد. کاربنی سیلین و پی پراسیلین با کار پلاکت ها تداخل کرده و ممکن است زمان خونریزی افزایش یابد.
    عوارض گوارشی شامل تهوع و اسهال از جمله کولیت پسودومامبرانوس در مصرف پنی سیلین های خوراکی ممکن است بروز کند. پی پراسیلین بدلیل توقف صفرا ممکن است یرقان ایجاد کند.
    در بیمارانی که پنی سیلین جی پروکائین را جهت درمان سوزاک دریافت کرده اند، اغتشاشات مغزی شامل اضطراب، آشفتگی، دپرسیون، توهم، ضعف، تشنج و پرخاشگری گزارش شده است که احتمالا واکنش به پروکائین است. این علائم 15-30 دقیقه ادامه می یابد.
    در مصرف پی پراسیلین احتمال بروز هیپوکالمی وجود دارد.

    تداخلات دارویی
    1- آمینوگلیکوزیدها و پنی سیلین ها در صورت اختلاط ممکن است باعث بی اثر شدن یکدیگر شوند. در صورت نیاز به تجویز توام بایستی در دو محل جداگانه و با یک ساعت فاصله از یکدیگر تزریق شوند.
    2- در مصرف توام داروهای مهار کننده آنزیم تبدیل کننده و مدرهای نگهدارنده پتاسیم با پنی سیلین جی پتاسیم خطر بروز هیپرکالمی وجود دارد.
    3- دوز بالای کاربنی سیلین و پی پراسیلین بهم چسبیدن پلاکت ها را مهار می کند و در مصرف توام با هپارین یا داروهای ضد انعقاد خوراکی ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهند. این پنی سیلین ها نباید همزمان با داروهای ترومبولیتیک مصرف شوند، چون خطر خونریزی شدید افزایش می یابد. این تداخل با آسپیرین و داروهای ضد درد و التهاب دیگر نیز احتمال دارد.
    4- اثرات داروهای ضد بارداری خوراکی در خانم های دریافت کننده آمپی سیلین، آموکسی سیلین و پنی سیلین جی کاهش می یابد و در مواردی منجر به بارداری ناخواسته شده است.
    5- مصرف توام متوترکسات و پنی سیلین ها منجر به افزایش غلظت متوترکسات (احتمالا بدلیل رقابت در ترشح لوله ای کلیوی) و مسمومیت با آن شده است.
    6- پروبنسید نیز با ترشح لوله ای پنی سیلین ها رقابت کرده و باعث کاهش کلیرانس و افزایش نیمه عمر این داروها می شود.
    7- احتمال بروز دانه های کهیری غیر آلرژیک با آمپی سیلین (9%) وجود دارد. در مصرف توام با آلوپورینول احتمال بروز دانه های پوستی افزایش می یابد (14-22%).

    نکات قابل توصیه
    1- درمان تمام عفونت ها را تا 48-72 ساعت پس از برطرف شدن علائم ادامه دهید.
    2- به منظور پیشگیری از بروز تب روماتیسمی حاد و گلومرولونفریت حاد، درمان عفونت های استرپتوکوکی گروه A بتا همولیتیک به مدت حداقل 10 روز توصیه می شود.
    3- در صورت ایجاد واکنش های حساسیت مفرط پوستی، در مواردی که امکان جایگزینی پنی سیلین نمی باشد (مانند سیفلیس عصبی، سیفلیس مادرزادی و سیفلیس بارداری)، می توان از روش حساسیت زدایی استفاده کرد. یکی از روش های معمول تجویز دوزهای دو برابر شونده پنی سیلین وی در فواصل زمانی کوتاه (هر 15-20 دقیقه) برای 14 دوز است.
    4- پنی سیلین های خوراکی باید با معده خالی مصرف شوند (یک ساعت قبل یا دو ساعت بعد از غذا). فقط آموکسی سیلین و پنی سیلین وی را می توان بدون توجه به غذا مصرف کرد. کلوگزاسیلین بایستی با یک لیوان آب مصرف شود. از مصرف این دارو با آب میوه یا نوشابه گاز دار اجتناب شود.
    5- اشکال مایع خوراکی پنی سیلین ها فقط تا یک هفته در دمای اتاق و تا دو هفته در یخچال پایدارند.
    6- پنی سیلین جی پروکائین و بنزاتین بصورت سوسپانسیون تزریقی در می آیند و عضلانی تجویز می شوند.

    مصرف در بارداری- پنی سیلین ها در گروه B قرار دارند. این داروها از جفت می گذرند ولی در مطالعات حیوانی هیچگونه عوارضی بر روی جنین نداشته اند.
    مصرف در شیردهی- پنی سیلین ها وارد شیر می شوند. اگرچه مشکلات قابل ملاحظه ای مشخص نشده است، ولی مصرف این داروها توسط مادر ممکن است باعث حساسیت زایی، اسهال، برفک دهان و دانه های پوستی در نوزاد شوند.

  2. کاربر مقابل از mahsa عزیز به خاطر این پست مفید تشکر کرده است:

    arad (02-17-2013)

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  
تالارهای گفتگوی داروسازان ایران انجمنی علمی و تخصصی در مورد دارو و داروسازی است وبا هدف ایجاد محیطی مجازی برای بحث و تبادل نظر در مورد مسائل حرفه ای - علمی و اجتماعی داروسازی و رشته های مربوطه ایجاد شده و هدف آن ارتقا سطح علمی - اجتماعی داروسازان و شناساندن هر چه بیشتر این رشته و خدمات داروسازان به جامعه و نیز طرح مشکلات این رشته مهم از علوم پزشکی و یکی از مهمترین حلقه های درمانی است.
ghna281@yahoo.com
Info@Daroosazan.org